Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/18087 K.2014/911

Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2013 tarih ve 2013/66-2013/73 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, aleyhine ihtiyati haciz istenenlerin müşterek borçlu müteselsil kefili oldukları kredi borcunun 1.160.426,59 TL'lik kısmının kat ihtarı tebliğine ödenmediğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın rehinle temin edildiği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, genel kredi sözleşmesine dayalı ihtiyati haciz istemine ilişkindir. Aleyhine ihtiyati haciz istenenler sözleşmede müşterek borçlu müteselsil kefil olup, hakkında ihtiyati haciz kararı talep edilmeyen kefil Ş. A., asıl borcun teminatını teşkil etmek üzere ipotek vermiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 586/1. maddesine göre; kefil, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir.

İİK 45. maddesi, asıl borcun teminatı olarak verilen rehnin paraya çevrilmeden önce, asıl borçlu hakkında takip yapılamayacağı ve ihtiyati haciz kararı alınamayacağına ilişkin olup, somut uyuşmazlık bakımından kefillere müracaat edebilme koşulları gerçekleştiğinden, talebin yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.