Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/18201 K.2014/6334

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 25. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2013 tarih ve 2012/181-2013/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Kapı Ot. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından, müvekkili adına keşide edilen ... A.Ş.

Sefaköy Şubesi'ne ait 16 adet çekin çalındığını, keşideci tarafından 09.12.2011 tarihinde çekin aracından çalındığı bildirilerek karakola şikayette bulunulduğunu, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/60 esas sayılı dosyasında, müvekkili tarafından çekin zayi nedeniyle iptali davası açıldığını, çeki çalan şahısların çekin arkasına müvekkilinin adını yazarak üzerini imza ettiklerini, dolayısıyla çekte ilk ciranta imzasının müvekkili şirkete ait olmadığını, dava konusu çekin İstanbul 24. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12094 esas sayılı dosyasında takibe konulduğunu ileri sürerek,

07.06.2012 tarihli 12.500,00 TL bedelli, B-5544199 seri nolu çekin tarafına iadesine, bu mümkün olmadığı taktirde çek bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından çekin kendi elinde değil, keşideci ... Kapı Ot. San. Tic. Ltd.

Şti. elinde iken zayi olduğunun iddia ve kabul edildiğini, TTK'nın 702. ve 704. maddelerinde "hamillik sıfatının" geçerliliğinin çeki fiilen elinde bulundurma şartına bağlandığını, oysa çekin hiç bir zaman davacı eline geçmediğini, bu nedenle davacının hamil olduğundan bahsedilemeyeceğini, müvekkilinin ciranta ...'tan olan alacağının tahsili için İstanbul 29. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2915 esas sayılı dosyasında takip başlattığını ve bu takip dosyasındaki alacağına karşılık ... ile aralarında yaptıkları 19.03.2012 tarihli protokol kapsamında dava konusu çekin teslim alındığını, bu çekin müvekkili tarafından bankaya ibraz edildiğini,

karşılıksız olması nedeniyle takibe konulduğunu, müvekkilinin çeki iktisapta iyi niyetli olup, ağır kusurunun bulunduğundan söz edilemeyeceğini, çekteki ilk ciranta imzasının sahte olduğunun müvekkili tarafından bilinmesinin mümkün bulunmadığı, TTK'nın 702. maddesi uyarınca şeklen geçerli bir ciro silsilesinin varlığının çeki elinde bulunduran müvekkilinin meşru hamil olması için yeterli bulunduğunu, kötü niyetin ve ağır kusurun davacı tarafından ispatlanmasının zorunlu olduğunu savunarak, haksız davanın reddine, alacağın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafça TTK'nın 704, 730/5 maddesi yollamasıyla TTK'nın 599. maddesi uyarınca, davalının çeki kötü niyetle iktisap ettiği veya iktisabında ağır kusurlu olduğunun kanıtlanamadığı, çeki elinde bulunduran davalı şirketin iyi niyetli hamil olduğu, TTK'nın 704. maddesi uyarınca, çekin iadesine ilişkin koşulların gerçekleşmediği,

TTK'nın 702 ve 598. maddeleri gereğince, davacının çek üzerindeki ilk ciranta imzasının sahte olmasının arada bulunan diğer ciro imzalarının geçerliliğini etkilemeyeceği, davalı TTK'nın 704. maddesi uyarınca, çeki kötü niyetle iktisap ettiği veya iktisapta ağır kusurlu olduğu kanıtlanamadığından, davalının diğer çek borçlarına karşı müracaat hakkını engelleyecek şekilde çekin istirdadına karar verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.