Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1823 K.2013/17755

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 tarih ve 2011/177-2012/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... ile müvekkili arasında 26/12/2001 tarihli 13251 yevmiye numaralı acentelik sözleşmesi imzalandığını, davalılardan ...'in ise Garanti sözleşmesi uyarınca acentenin doğacak tüm borçlarına garantör olduğunu, sözleşmenin 03/10/2010 tarihinde feshedildiğini, 01/10/2010 tarihi itibariyle borcunun 254.875,14 TL olduğunu, ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini belirterek 255.431,72 TL alacağın ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın borç tutarı olarak belirttiği rakamın abartılı olduğunu, bir kısım komisyon alacakları düşülmeden hesap yapıldığını, hakkında yapılan takiplerden dolayı ödemelerin de düşülmediğini, iddia olunan tutarda 78.155,00 TL tutarında borcunun kaldığını,bu borcu da taksitler halinde ödemeye ve anlaşmaya razı olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesinin istemiştir.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ;davalıların hak edilen bir kısım komisyonların düşülmediği savunmasının doğru olmadığı, bilirkişi raporunda bunların kalem kalem gösterildiği, ek komisyon(rapel) uygulamasının ise acentenin performansına göre davacının takdiri ile ödenebilecek bir tutar olduğu, bu durumun sözleşmenin 20. maddesinde "...teşvik komisyonu ödenebilir." şeklinde açıklıkla ifade ifade edildiği, yapılan icra takiplerinden dolayı yapılmış ve mahsubu gereken bir tahsilat da bulunmadığı, davalı acente ...'in sözleşme gereği davalıya yapması gereken ödemeleri yapmadığı,

acentelik sözleşmesinin feshedildiği, temerrüt ve fesih tarihi itibariyle borcun 255.382,56 TL olduğu, ancak ihtarnamede borcun 254.875,14 TL olarak gösterilerek talep edildiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 255.382,56 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 17/11/2010 ile dava tarihi olan 21/12/2010 arasında 254.875,14 TL, dava tarihinden itibaren 255.382,56 TL üzerinden reeskont faizi yürütülmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.