Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/18286 K.2014/11842

Taraflar arasında görülen davada ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2012/63-2013/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin ...’in bestecisi olduğu "...." isimli bestenin, eser sahibi tarafından haklarının .... AB isimli şirkete devredildiğini, davacının da anılan şirketten hakları devraldığını, davalıların söz konusu eseri .... isimli reklam filminde kendilerinden izin almadan kullandıklarını ileri sürerek, 1000 USD karşılığı 1.649,62 TL’nin FSEK’ye göre 3 katı tutarının en yüksek banka mevduat faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 25.06.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talep sonucunu, 9.000,00 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, eseri reklamda kullanmadan önce telif hakkı olup olmadığı konusunda araştırma yaptıklarını, telif hakkının olmadığına kanaat getirince .... isimli reklam filminde kullandıklarını, davacının ihtarı üzerine reklamı durdurduklarını, davacı-karşı davalının hak sahibi olduğunu ispatlaması gerektiğini savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı-karşı davalının reklam yayını sırasında 06.05.2002 tarihli izinsiz eser kullanımı başlıklı faks mesajı gönderdiğini, bunun üzerine 08.05.2002 tarihinden itibaren reklamın yayınını durdurduklarını,

davacı-karşı davalının eser hak sahibi olduğunu belgeleyemediğini, olay nedeniyle Bosch firmasına karşı akdi yükümlülüklerini yerine getiremediklerini, zarara uğradıklarını ileri sürerek, 5.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davaya konu eserin hukuka aykırı şekilde reklam filmi çerçevesinde Türkiye televizyonlarında 3-8 Mayıs 2001 tarihleri arasında yayınlanmak suretiyle kullanıldığı ve FSEK 68. maddesi çerçevesinde telif bedelinin 9.000,00 TL. olduğu, ancak ıslahla talep edilen miktar yönünden dava zaman aşımının geçtiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, 1.649,62 x 3 = 4.948,86 TL'nin, dava tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine, karşı dava ve diğer taleplerle ilgili önceki karar kesinleştiğinden sair hususlardaki talepler yönünden yeniden karar oluşturulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece davanın kısmen reddi sebebiyle hükmedilen vekalet ücretinin davalı lehine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddilen kısım nedeniyle davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davalı-karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.