Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/18713 K.2014/7529

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/05/2013 tarih ve 2012/85-2013/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın yaklaşık 27, Kızılay Şubesi'nin de 16 yıllık mudisi olduğunu, taraflar arasında davalının tek taraflı hazırladığı ve müvekkilinin müdahil olamadığı genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalının müvekkiline gönderdiği ihtarname ile hesabın kat edildiğinin bildirildiğini, davalının 2005 yılında teminat mektubu vermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, müvekkilinin davalı tarafından gönderilen ihtarnamede belirtilen meblağı fazlasıyla ödediğini ve borcunun bulunmadığını,

davalı tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin de haksız olduğunu ve müvekkilinin icra dosyasına ödeme yapmak zorunda kaldığını, ayrıca davalının teminat mektubu komisyon ücretlerini en az 4 kat fazla artırarak müvekkilinden yıllarca çok fazla tahsilatta bulunduğunu, müvekkilinin davalıdan teminat mektubu süresinin süresiz uzatımını istemesine rağmen davalının teminat mektubunun süresini 1 yıl uzattığını ve bu durumun 5 yıldır devam ettiğini ve bunun da haksız yere komisyon bedeli tahsil etmek amacıyla yapıldığını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, hesap kat işleminin kaldırılarak müvekkilinin kredi durumunun günümüz değerlerine getirilerek kesbedilen hakkının iadesine, icra dosyasına ödenmek zorunda kalınan 1.610,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalının icra takibindeki faiz talebinden az olmayacak şekilde temerrüt faiziyle birlikte müvekkiline iadesine ve %40' dan az olmamak kaydıyla icra tazminatına,

21.6.2002 tarihinden itibaren müvekkilinin davalıya ödemek zorunda kaldığı teminat mektubu komisyon bedeli ödemelerine ilişkin dökümanının ve aynı tarihteki davalının uyguladığı en düşük teminat mektubu komisyon oranının davalıdan celbedilerek en düşük % oranı fazlasının, davalının müvekkilinden talepte bulunduğu %60'dan az olmayacak şekilde temerrüt faiziyle,

davalının teminat mektubu nedeniyle fazla tahsilatta bulunduğu yaklaşık 2.400 TL'nin davalı bankanın müvekkilinden talepte bulunduğu %60'dan az olmayacak temerrüt faizi ile birlikte müvekkiline iadeisinin sağlanması talepleri ile şimdilik 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş,

mahkemece yargılama sırasında dava dilekçesinde belirtilen 1.610,00 TL ve 2.400,00 TL'nin istirdadına ilişkin olarak açılan kısmi davaların tefrikine ve davanın teminat mektuplarından alınan komisyon farklılıkları için açılan belirsiz dava ile banka kat işlemine karşı açılmış bulunan dava olarak devamına karar verildiği belirtilerek tahkikat bu talepler yönünden yapılmıştır.

Davalı vekili, HMK'nın 109. maddesi uyarınca talep konusu açıkça belirli olduğu için kısmi dava açılamayacağını, dava konusu talepler yönünden hak düşürücü sürenin geçtiğini ve zamanaşımına uğradığını, davanın haksız olduğu gibi sebepsiz zenginleşme ve istirdat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, gönderilen ihtarnameye ve takibe süresinde itiraz edilmediğini, hesabın kat edilmesinde ve ihtarname gönderilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadğını,

davacının icra dosyasına herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin ödeme yaptığını, ayrıca kullandırılan teminat mektuplarına ait komisyonların mevzuata, sözleşmelere ve genelgelere uygun şekilde tahakkuk ve tahsil ettirildiğini, sözleşmelerin davacı şirket tarafından imza edildiğini, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller , benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı arasında imzalanmış genel kredi sözleşmesinde yer alan hükümler gereğince, bankanın müşterisine teminat mektubu verip vermemekte, teminatın süresini belirlemekte, kredi sözleşmesi gereğince tahsis edilen krediyi kullandırıp kullandırmamakta, kullandırılmış ve kullandırılacak olan krediler ve bu kredilerin faizleri konusunda tek taraflı hareket etme serbestisi olduğu,

banka müşterisinin ise genel kredi sözleşmesini imzalayarak bu hususları kabul ettiği, bankaların müşterilerine verecek oldukları teminat mektupları için tahakkuk ettirecekleri komisyon oranlarının alt ve üst sınırları belirlendikten sonra müşterilerine farklı oranlarda komisyon uyguladıkları, bu farklılığın da müşteri ilişkilerine bağlı olduğunun genel kabul olmuş bir uygulama olduğu ve tarafların kabulünde bulunduğu, bankalarca müşterilerine verilen kati ve süresiz banka teminat mektupları komisyonları ile ilgili yılda 4 kez mektup sürelerine değil mektup tutarlarına bağlı olarak komisyon tahakkuk ettirildiği,

bankacılıkta genel uygulama olarak teminat mektubu sürelerinin uzatılması nedeniyle ayrıca bir komisyon tahakkukunun söz konusu olmadığı, davacıya verilen teminat mektubu sürelerinin uzatılması sırasında alınmış bulunan artı komisyonun müşteri ile banka arasındaki ilişkiden kaynaklanmakta olduğu, davalının davacıdan talep ederek tahsil ettiği tutarlar ile davacı sözleşmesinin kat edilmesi işleminin genel kredi sözleşmesine uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.