Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/1919 K.2013/23534

Taraflar arasında görülen davada İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.11.2012 tarih ve 2012/34-2012/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'a gönderilmek üzere hazırladığı muhtelif tekstil malzemelerini düzenlediği fatura ile birlikte taşıyıcı Öz Bursa Nakliyat ve Ticaret Ltd. Şti'ne 30.04.2007 tarihinde teslim ettiğini, taşıyıcı şirket olan davalıya teslim edilen emtiaların taşıyıcı deposunda kayıp edildiği için alıcısına teslimin gerçekleşmediğini iddia ederek 178.971,40 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından müvekkili firmaya taşınmak üzere teslim edilen emtiaların gerçek bedelinin üzerinde tazminat talep ettiğini, müvekkili şirketin davacının emtiaları ile birlikte diğer müşterilerine ait malları da yüklediği araçta 30.04.2007 tarihinde yangın çıktığını, yangından yüklenmiş malların bir kısmının kurtarılarak mal sahiplerine verildiğini, davacının da 60183-60184 numaralı sevk irsaliyesi ile birlikte teslim ettiği 38 kolinin 20 kolisinin kurtarılarak kendisine teslim edildiğini,

davacının gerçek mal miktarını olduğundan çok göstererek fazla zarar talep etmesi üzerine İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/214 D.İş dosyasında yapılan tespit ile davacının gerçek zararının 22.919,04 TL olabileceği hesaplandığını, müvekkilinin davacıya zararını ödemek üzere faturalarını sunmasını istediğinde davacının ... nolu sevk irsaliye numaralarını düzenlediği ... nolu faturalar yerine daha yüksek bedelleri içeren 17680-17681 nolu faturaları sunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, teslim edilen koliler için davacının ibraz etmiş olduğu faturalar gerçeği yansıtmadığından irsaliyelerde gösterilen ve kolilerin hacimleri ve taşınan ürünlerin nitelikleri dikkate alınarak davacı alacağının 106.717,50 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı taşıyıcıya teslim edilen malların alıcıya ulaştırılmamasından kaynaklanan zararın giderilmesine dayalı tazminat davasıdır. Mahkemece alınan 01.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda zayi olan emtianın toplam değerinin 47.250 TL olduğu belirlenmiş, yapılan itirazlar üzerine aynı heyetten alınan ek raporda da zayi olan emtianın toplam değerinin 106.717,50 TL olduğu bildirilmiştir.

Öte yandan, dava dosyası ekinde bulunan İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/214 D.İş sayılı dosyasındaki bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporda ise, zayi olan kolilerin toplam değerinin 22.919 TL olacağı belirtilmiş, ayrıca anılan raporda “emtianın ve kolilerin ebatları dikkate alındığında 30 koliye sevk irsaliyesinde anılan emtianın ancak %30'unun sığabileceği”, dosya içerisinde sadece karar örneğine rastlanan ve davacı ...'ın yargılandığı İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/143 Esas, 2010/358 Karar sayılı kararın 3. sayfasında üçlü bir heyetten alınan bilirkişi raporundan bahsedilmekte olup,

bu raporun yukarıda anılan değişik iş dosyasındaki rapordaki tespit ve sonucu teyit ettiğine işaret edilmiştir.

Bu durumda, işbu davada alınan asıl ve ek raporlar ile ağır ceza mahkemesince ve İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce alınan bilirkişi raporları arasında çelişki meydana gelmiştir. Bu çelişkilerin giderilmesi amacıyla, öncelikle ağır ceza mahkemesindeki dava dosyası içerisinde bulunan bilirkişi heyeti raporu da celp edilerek, değişik iş dosyasında tespit edildiği gibi sevk irsaliyesinde anılan emtianın ne kadarının söz konusu kolilere sığabileceğine ilişkin hususun da değerlendirildiği yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.