Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2308 K.2013/9485

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2011 gün ve 2009/411-2011/130 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.10.2012 gün ve 2011/793-2012/15425 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan yurt dışı kaynaklı 1.000.000 USD ve yine 300.000 Euro tutarında spot kredi kullandığını, davacının vadesinde 1.6540 USD kurundan 1.088.958,33 USD karşılığı 1.801.137,08 TL ve 2.1490 Euro kurundan 323.129,17 Euro karşılığı 694.404,59 TL ödeme yaparak kullanmış olduğu kredileri faiziyle birlikte kapattığını ancak davalı bankanın müvekkilinin hesabında kalan 37.078,02 TL parayı döviz satışı adı altında işlem yaparak müvekkili hesabından çekmek suretiyle banka iç ilişkisi içinde yok etme gayreti içerisine girdiğini ileri sürerek,

7.000 TL'nin bankaca el koyma tarihi olan 26.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra talebini ıslah ederek 37.078 TL ana para ve 4.199 TL faiz alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından kullanılan kredilerin davacı ile anlaşılan kurlar esas alınarak kapatıldığını, kredi kapaması dışında davacının hesabından tahsil edilen fazla bir tutar bulunmadığını, dava konusu edilen işlemlerin kurların muhasebeleştirilmesi tekniği açısından müvekkili bankanın iç uygulaması gereği düzenlenen işlemler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirkete kullandırılan döviz cinsinden kredilerin vadesinde ödenerek kapatılması işleminde davalı bankaca USD döviz satış kuru için 1.654,00 TL Euro döviz satış kuru için ise 2.149,00 TL kur fiyatlarının uygulanarak hesaplama yapıldığı ve bu hesaplamaya göre bulunan toplam 2.495.541,67 TL'nin davacı tarafça davalı bankaya ödendiği, daha sonra davalı bankaca, davacı şirketin hesabından kur farkı adı altında 37.078,12 TL'nin çekildiği,

ancak bizzat davalı banka tarafından fiilen uygulanan ve banka kayıtlarına da işlenen ve düzenlenen dekontlarda belirtilen hesaplamalar dikkate alındığında bankaca hesap kapama işlemlerinde kendisince belirlenen kur fiyatları üzerinden fiilen yaptığı hesaplamanın dikkate alınması gerektiğinden davalı bankanın sonradan iki ayrı dekont ile kur farkları olarak davacının hesabından aldığı toplam 37.078,02 TL'nin davacıya iade edilmesi gerektiği, davacının işlemiş faiz talebinin ise dava öncesinde davalı bankanın temerrüde düşürüldüğü kanıtlanamadığından kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.000 TL'nin dava tarihinden,

30.078 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, işlemiş faiz talebinin ise reddine dair verilen kararın davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.10.2012 günlü ilamıyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, karar ilamda açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur. .../...

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.