Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2351 K.2013/19117

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2011/152-2012/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince “ULUDAĞ NARATA” ibareli markanın tescili için yapılan başvurunun davalı şirkete ait “NARİTA” ibareli marka nedeniyle davalı TPE Başkanlığınca reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nın 11.07.2011 tarih ve 2011-M-2689 sayılı kararının iptali ile müvekkilinin marka başvurusunun tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu kararın yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu marka ile müvekkiline ait markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu, ayrıca kapsadıkları mal ve hizmetlerin de aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı başvurusunun emtia listesinin tümünün redde mesnet marka kapsamında koruma altında bulunduğu, markaların her ikisinde de, “nar” kelimesinden türetilmiş fantezi kelimeler olan “NARİTA” ve “NARATA” kelimelerinin kullanıldığı, işaretlerin yazılış ve okunuşlarının benzer olduğu, “ULUDAĞ” ibaresinin, var olan karıştırılma ihtimalini bertaraf etmediği, davacı başvurusunun davalının seri markalarından biri olarak algılanabileceği, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesine göre benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.