KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/2433 E., 2013/19172 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
424 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2011 tarih ve 2010/247-2011/634 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin mülkiyetinde bulunan İnciraltı İskelesine 24/05/2005 tarihinde izinsiz olarak yanaştığı tutanakla tesbit edilen EFES isimli gazino gemisinin davalıya ait olduğunu,Liman Hizmetleri Tarifesi'nin 2.1.maddesi gereği 37 günlük barınma ücreti karşılığı 7.992 USD borcunu ödemesi için davalı şirkete tebligat yapılmış ise de davalının borcunu ödemediğini, Tarife'nin 1.3.12/f maddesi gereği %25 ilave ücreti ile birlikte 9.900 USD borcun oluştuğunu ileri sürerek,anılan meblağın faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, İnciraltı İskelesi'nin kullanım hakkının İzmir Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini, kullanım hakkı devredilen alanda davacının hiçbir tasarrufunun kalmadığını, işletme hakkını devreden kurumun fuzuli şagil olarak ceza kesmesinin mümkün olmadığını, geminin bağlanabilmesi için belediye ile görüşülerek bağlama izni alındığını ve alınan izin sebebi ile belediye tarafından müvekkiline 14/07/2005 tarihinde tutulan tutanakla 100,00 TL bağlama ücreti kesildiğini, müvekkili tarafından da bu bedelin ödendiğini, somut olayda Liman sahasının engellenmesi,
kamu alanının hukuka aykırı olarak işgali veya bağlama alanının izinsiz olarak kullanılmasının da söz konusu olmadığını, müvekkiline işletme müdürlüğü tarafından herhangi bir hizmet de verilmediğini, iskelenin yolcu indir-bindir olarak kullanılmakta olup, belediyenin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu, bahse konu alanın liman sahası olmayıp, denizcilik işletmeleri tarafından liman sahası dışında değerlendirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 37 günlük süre için davacı tarafın fuzuli işgal bedeline hak kazandığı, barınma hizmetleri tarifesi hükümleri dikkate alındığında davacı tarafın cezai şart tahakkuk ettirip bunun da hesaplanmasını istemiş ise de, Tarifenin 1.3.12/f bendine göre ceza tebellüğ tarihinden itibaren başlayacağı, davalıya tebliğ edilmiş fuzili işgal bedeli olmadığı, bu nedenle cezai şart hesabının yapılmadığı, davada temerrüt oluşmadığı, ağırlaştırılmış faiz uygulanmadığı,davacının davalıdan olan alacağının 6.073,92 USD olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/2433, K. 2013/19172, 30 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama