Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2447 K.2013/19525

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 tarih ve 2011/166-2012/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davada davalı vekili, müvekkili şirketin Ray-Ban markasının tescilli sahibi olduğunu, Atatürk Havalimanı Gümrük Müdürlüğü gümrük muhafaza memurlarınca davalı adına İtalya' dan İstanbul' a gelen 878 adet güneş gözlüğü cinsi eşyanın muayenesinde müvekkili firmaya ait Ray-Ban markasını taşıdığı tespit edilerek 4458 s. Gümrük Kanunu 57. maddesi uyarınca işlem yapıldığını ve gümrük işlemlerinin durdurulduğunu, durdurma kararı 08.03.2010 tarihinde müvekkili firmaya tebliğ edilerek dava açılması ve ihtiyati tedbir kararı alınması konusunda 10 gün mehil verildiğini, müvekkilinin Ray-Ban markasının tanınmış olduğunu,

marka sahibinin 556 s. KHK. nin 9/2-c hükmü gereğince tescilli markasını taşıyan malın gümrük bölgesine girmesini, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutulmasını engelleme hakkı olduğunu, davalının taklit ürünleri gümrükte yakalanarak müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, davalının haksız kullanımı neticesinde müvekkilinin zarara uğradığını, ileri sürerek gümrük işlemlerini durdurma kararının devamına ve tespit edilen ürünlerin muhafazası için ihtiyati tedbir kararı verilmesini, marka hakkına tecavüzün tespitini ve tecavüzün durdurulmasını, giderilmesini ve men' ini, el konulan ürünlerin imhasını,

depolama ve sundurma ücretlerinin davalıya yükletilmesini, 250 TL maddi, 500 TL manevi, 500 TL itibar tazminatın faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davada ise, davalı-karşı davacının RAYBAN markalı gözlükleri ithal ettiği Evercom.SPA adlı İtalyan şirketinin müvekkili ile herhangi bir ticari ilişkisi bulunmadığını, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda gözlüklerin orjinal olup olmadığının tespit edileceğini, müvekkilinin bu davayı açmakta kötü niyetli olmadığını ve gümrük muhafaza memurları tarafından kendisine bildirilen duruma müdahale ederek önlem aldığını, müvekkilinin bundan dolayı bir kusurunun bulunmadığını,

tazminat taleplerinin yerinde olmadığını savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı/karşı davada davacı vekili, gümrükte el konulan ürünlerin taklit olmayıp orjinal ürün olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu orijinal gözlükleri İtalya' da mukim Evercom SPA şirketinden paralel ithalat yolu ile ithal ettiğini, tedbir kararının haksız olduğunu ve derhal kaldırılması gerektiğini, ürünlerin fatura değerinin 43.695,91 EURO olduğu,

%100 kar marjı ile satıldığı gözönüne alındığında tedbir konan eşyanın değeri 87.391, 82 Euro olduğunu, davacının bu değer üzerinden harç yatırması gerektiğini, gözlüklerin gümrükte beklemesi nedeniyle müvekkilinin büyük zarara uğradığını, haksız ihtiyati tedbir nedeni ile mahrum kaldığı karın 87.391, 82 Avro olduğunun tespitine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 Avro' nun tedbirin uygulandığı 08.03.2010 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile davacı/karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen 18.06.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, dava konusu gözlüklerin orjinal olduğu ve paralel ithalat yoluyla Türkiye'ye getirildiği, 11.03.2010 tarihinde verilen ihtiyati tedbir kararının 10.05.2010 tarihli karar ile kaldırıldığı ve mahkemece, gümrükte el konulan gözlüklerin davalı-karşı davacıya iadesine karar verildiği,

gümrükte el konulan gözlüklerin gümrükte toplam 66 gün kaldığı ve bu dönemde satılsaydı davacının bundan ne kadar gelir elde edebileceği hususu gözetilerek maddi zarar hesabının yapılması gerektiği, ek bilirkişi raporunda yapılan bu hesaplamada davalı karşı davacının ihtiyati tedbir nedeniyle mahrum kaldığı kar kaybının 7.551,32 TL olduğu gerekçesi ile asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile 7.551,32 TL nin 08.03.2010 tarihinden itibaren hesaplanacak ticari faizi ile birlikte karşı davalıdan tahsili ile karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.