Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2491 K.2013/19381

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/04/2012 tarih ve 2011/640-2012/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait uçak ile yaptığı uçuş sonunda bavulunun kaybolduğunu ileri sürerek, 4.275,00 TL maddi ve 2.250,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu bavulun davalının çalışanı durumunda olan işçiler tarafından çalınmış olması nedeniyle bu eylemin davalının kasta yakın bir davranışı veya pervasızca bir tutumu olarak değerlendirilmesi gerektiği, Varşova Konvansiyonu’nun La Haye Protokolü ile değiştirilen 25. maddesine göre davalının sınırsız sorumlu olduğu,

davacının kaybolan bagajında bulunan eşyaların değeri olarak talep edilen 4.275 TL’nin kadri maruf olduğu gerekçesiyle maddi tazminat davasının kabulü ile 4.275,00 TL’nin karar tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat yönünden önceki karar kesinleşmiş olmakla yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince, davacıya ait bagajın davalı tarafından kaybedilip varma yerinde davacıya teslim edilmemesi üzerine davacı tarafından çekilen ihtar ile kayıp tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına göre mahkemece davalının bu tarihten itibaren temerrü de düştüğünün kabulü ile olay tarihi olan08.08.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi doğru değilse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7 nci maddesi uyarınca davacı yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.