Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2679 K.2013/4984

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2010 gün ve 2007/175-2010/201 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.11.2012 gün ve 2011/11034-2012/17505 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllarca kullanarak ayırt edici niteliğe kavuşturduğu “...” markasını davalının kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, oysa markayı ilk kullanan ve maruf hale getiren tarafın müvekkili olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın iptali ile sicilden terkinini ile 1500 TL tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendilerinin ayırt edici nitelik kazandırdıkları markayı kötü niyetle iptal etmek istediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının “...” ibaresini tescilsiz marka ve işletme adı olarak kullanımı nedeniyle öncelik hakkına sahip bulunduğu gerekçesi ile, davalı adına tescilli ... ibareli 2003 18702 numaralı markanın 26.04 ile 26.05 sınıfta yer alan ürünler dışındaki diğer tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne, tescilli markanın kullanımının tecavüz oluşturmadığı gerekçesi ile tazminata ilişkin talebinin ve fazla talebin reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 06.11.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.