Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2761 K.2013/6729

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....06.2011 tarih ve 2010/343-2011/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin iki ortaklı olup hisselerinin %50'sinin müvekkiline, diğer %50'sinin ise müvekkilinin eski eşi ...'e ait olduğunu, şirketin 2006 yılında alınan karar ile her iki ortağın müşterek imzaları ile temsil edildiğini, müvekkili aleyhine ...'in ablası olan dava dışı ... tarafından icra takibi yapılarak ve bu takibin usulsüz kesinleştirilmesi ile müvekkilinin davalı şirketteki hisselerini haczettirerek sattırdığını, açtıkları dava sonucunda ihalenin feshedildiğini, bu arada...'in şirketin tek yetkilisi yapıldığını, şirketin içinin boşaltıldığını ileri sürerek, davalı şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, TMK'nın 427. maddesinin 4. bendinde “bir tüzel kişinin gerekli organlardan yoksun kalmış ve yönetiminin başka yoldan sağlanamamış” olmasının yönetim kayyımı atanma nedeni olarak öngörüldüğü, şirket yönetiminde müşterek olarak yetkili olan her iki ortağın şirketin çıkarlarını gözeterek asgari müşterekte uzlaşmaları gerektiği, uzlaşmanın mümkün olmaması halinde ise ana sözleşme ve kanun hükümlerine göre hareket edileceği, yetkili olan ortaklardan birinin yetkilerini kötüye kullanması halinde, ...'nın 543. maddenin göndermesi nedeniyle ...'nın 161 ve 162. maddeleri hükümlerinin uygulanması,

yöneticilerin sorumluluğuna gidilmesi, ...'nın 549. maddesi gereğince haklı sebeple fesih ve nihayet ...'nın 551. maddesi gereğince ortaklıktan çıkma veya çıkarılma talep edilmesi gibi hukuki yolların bulunduğu, davalı şirkete kayyım atanması için ileri sürülen nedenlerin şirkete kayyım atanmasını gerektirmediği, bir şirketin ilelebet kayyım marifetiyle yönetilmesinin talep edilmesi ve bu talebin kabulünün hukuken mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.