Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/2821 K.2013/9160

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.10.2010 tarih ve 2007/535-2010/478 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Çayırhan Termik Santrali ve bu santrale kömür temin eden maden sahasının işletilmesi ve rehabilitasyonu ile görevlendirildiğini, bu kapsamda müvekkili ile Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı arasında imtiyaz sözleşmesi ve bu çerçevede TEAŞ Genel Müdürlüğü ile de elektrik satış anlaşması ve devir sözleşmelerinin 23.06.2000 tarihinde imzalandığını, sözleşmeler uyarınca müvekkili şirketin garanti ettiği elektriği üretip davalı kuruma teslim etmek zorunda olduğunu,

santralin o tarihte inşaat ve montajı devam eden 3. ve 4. ünitelerinin geçici kabülünün yapılmasından sonra 04.10.2001 tarihinde müvekkili şirkete fiilen devredildiğini, geçici kabul sırasında davalı kurum tarafından tespit edilen eksik ve kusurlu işler geçici kabul sonrasında da ortaya çıkan kusurlu işlerin sözleşme ve eklerine göre tamamlanması yapımcı firmaların yükümlülüğünde olduğunu, 3. ve 4. ünitelerin müvekkiline devrinden sonra davalının bilgisi ve talimatı ile bu işler müvekkilince döviz ve TL bazında harcamalar yapılarak giderildiğini, taahhüt edilen elektrik üretimin bu şekilde gerçekleştirilebildiğini,

daha sonra yapılan kesin kabul çalışmaları sırasında da müvekkilince yapılan harcamaların davalı kurumca da kabul edilerek yapımcı firmaların istihkakından kesildiğini, davalı kurumun yapılan bu harcamaları yapımcılardan tahsil ettiği halde müvekkili şirkete ödemediğini, davalıya gönderilen ihtarın da sonuçsuz kaldığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500.000 TL'nin 01.03.2007 temerrüt tarihinden işleyecek reeskont faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiş, 02.10.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam 779.875,95 TL alacağın faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, Çayırhan Termik Santralinin 3. ve 4. ünitelerinin 04.10.2001 tarihinden itibaren işletme hakkının davacı şirkete devredildiğini, fiili devrin davacıya eksiksiz ve kusursuz olarak gerçekleştirildiğini, davacı tarafça da herhangi bir itirazda bulunulmadığını, fiili devir üzerinden uzunca bir zaman geçtikten sonra açılan davanın öncelikle zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, davacının iddia ettiği eksik ve kusurlu işlerin hangi işleri kapsadığının dava dilekçesinden anlaşılamadığını, ayrıca sözleşme hükümleri uyarınca davacının taahhtüt ettiği enerjiyi üretmek durumunda olup bu üretim için gerekebilecek her türlü yatırım,

revizyon vb. teknik düzenlemeyi yapma yükümlülüğüne girdiğini, eksiksiz devraldığı tesise yenileme ve tamir masrafı yapmışsa bile kendi kullanımından kaynaklanmadığını ispat etmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve kısmen benimsenen bilirkişi raporlarına göre, kabul tutanaklarında yazılı eksik ve kusurlu işlerin davacı tarafından yapıldığı, kesin kabül tutanağında eksikliğin giderilmesi bedelinin yapımcı firmaların hakedişlerinden kesildiği veya kesilmesi gerektiği yazılı olduğu, kesin kabül tutanağında yüklenici firmadan kesilen bedeller toplamının 451.500 Euro olduğu, eksik ve kusurlu işlerin davacı tarafından giderildiği, aksinin davalı tarafından kanıtlanamadığı, eksik ve kusurlu işler bedelini davacının davalıdan talebe hak kazandığı, miktarın toplam 451.500 Euro olduğu,

bilirkişi raporunda bu miktarın dava tarihindeki kur karşılığınn esas alındığı, oysa temerrüt tarhindeki kur karşılığının esas alınması gerektiği, 02.03.2007 temerrüt tarihi itibariyle euro karşılığı bu miktarın 848.910,30 TL olduğu ve talepten daha fazla olduğu,

taleple bağlı kalınması gerektiği, bu hali ile davanın kabulü gerektiği, ancak kısa kararda 451.500 Euro için 02.03.2007 temerrüt tarihindeki kur karşılığı alınırken euro kuru alınması gerekirken sehven USD kuru esas alınarak alacak kaleminin 644.877,45 TL üzerinden karar oluşturulmakla kısa kararla gerekçeli karar çelişemeyeceğinden kısa karardaki gibi ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile 644.877,45 TL'nin 02.03.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz incelemesine gelince; davacı davalının eylemlerinden sorumlu olduğu dava dışı müteahhitlerin eksik bıraktığı davacının kendisinin ikmal ettiği tesis bedellerinin tahsilini istediğine göre, mahkemece davacının isteyebileceği tutarlar TL olarak hesaplanıp bu miktara hükmedilmek gerekirken, davalının kendi sözleşmesine göre dava dışı firmaların hakedişlerinden yaptığı kesintilerin yabancı para üzerinden TL karşılıklarına hükmedilmesi doğru bulunmadığı gibi kesintilerin Euro üzerinden yapılmasına karşın mahkemece dolar kuruna göre çevirme yapılması da kabule göre doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.