Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3006 K.2013/18537

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/10/2012 tarih ve 2005/284-2012/408 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından, internet şifresi girilmek suretiyle 6.900,00 TL’nin tanımadığı bir kişinin hesabına havale yapılmak suretiyle çekildiğini, davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kişisel bilgilerini koruyamaması nedeniyle oluşan zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; bankaların güven kurumu oldukları, müşterinin güven duyarak davalı banka'ya yatırdığı mevduatının özenle saklanması gerektiği, bankaların hafif kusurlarından da sorumlu olduğu, dolayısıyla somut olayda davacı müşterinin haberi olmadan bilgisayar korsanlığı yoluyla mevduatının başka bir hesaba aktarılmasının önlenmesi konusunda gerekli ek güvenlik önlemlerini almayan ve kullanımını zorunlu hale getirmeyen bankanın tam kusurlu olduğu, davacı müşteriye yükletilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne; 6.900,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.