Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3040 K.2013/5346

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.05.2012 gün ve 2009/325-2012/82 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 11.12.2012 gün ve 2012/12678-2012/20404 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Banka'nın ... Şubesi müşterisi olan müvekkilinin hesabında ....08.2003 tarihinde 37.100,98 TL bulunduğunu, şubede görevli olan ... adlı personelin uzun yıllar müvekkiline işlemlerinde yardımcı olduğunu, 2008 yılında bankaya başvuran müvekkilinin hesabında hiç para bulunmadığını öğrendiğini, müvekkilinin zararının karşılanmadığını belirterek şimdilik 80.000,00 TL alacağın reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı Banka çalışanı tarafından davacıya ait mevduat hesabında bulunan 38.200,00 TL'nın ....09.2003 tarihinde davacı imzası taklit edilerek çekildiği, davalı Banka'nın çalışanının en küçük kusurundan dahi sorumlu olduğu, bu kapsamda davacının zararının tamamının karşılanması gerektiği, davacının olayda müterafik kusurunun bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 80.000,00 TL'nın davalıdan tahsiline, ana alacak olan 38.200,00 TL'ye dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce düzelterek onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davacının alacağının en yüksek banka reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş olması dolayısıyla ticari nitelik taşıyan bu uyuşmazlıkta avans oranı üzerinden temerrüt faizi talep ettiğinin kabulünün gerekmesine, davalı personeliyle işbirliği içinde olduğunun kanıtlanamamasına göre, davalı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.