KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/3045 E., 2013/19232 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.09.2012 tarih ve 2012/80-2012/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ganyan bayii sahibi olan boşandığı eşinin vefat ettiğini, Ganyan Bayii Yönetmeliği'ne göre vefat eden bayiinin mirasçılarının devri talep edebileceğini, ancak davalının bayiyi müvekkillerinin işletmesine engel olduğunu ve sözleşmeyi sebep göstermeden feshettiğini ileri sürerek, müvekkilinin eski eşine ait ganyan bayiinin işletme ve haklarının çocukları Murat ve Rukiye'ye velayeten davacıya verilmesi, bunun mümkün olmaması halinde uğranılan maddi zarar ve yoksun kalınan kârın tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yönetmeliğe göre bayiliğin münhasıran şahsa verildiği, vefat halinde sözleşmenin kendiliğinden münfesih olduğu, devir için gösterilen gerekçenin TJK Yönetim Kurulu tarafından uygun görülmesi halinde bayiliğin anne, baba, eş, çocuk ve kardeşlere devrinin mümkün olduğu, ancak talepte bulunacak kişinin reşit ve mümeyyiz olması gerektiği, oysa davacının çocuklarının reşit olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/3045, K. 2013/19232, 31 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama