Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3099 K.2013/11045

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2011 gün ve 2009/334-2011/41 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.10.2012 gün ve 2011/10302-2012/16400 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi olan ...’ın tren'de yolcu olarak bulunduğunu, trenin yolcuların inmesini beklemeden hareket etmesi sonucu yere düşerek vefat ettiğini, olay nedeniyle müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, manevi üzüntüye kapıldıklarını ileri sürerek, davacı anne için 4.000 TL maddi, 70.000 TL manevi, davacı baba için 3.000 TL maddi, 70.000 TL manevi, davacı kardeşler ... ve Gülten için ayrı ayrı 100 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan davacı anne ve baba yönünden maddi tazminat talebi ıslah dilekçesiyle yükseltilmiştir.

Davalı vekili, olayda murisin tam kusurlu olduğunu, tren hareket halindeyken inmek istediğini, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların murisinin tren hareket halinde iken inmek istemesi sonucu düşerek vefat ettiği, olayda davalının da kusuru bulunduğu, olay nedeniyle davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığı, davacıların manevi üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle, davacı kardeşler yönünden maddi tazminat talebinin reddine, davacı anne için 4.781,05 TL maddi, 12.500 TL manevi, davacı baba için 3.656,08 TL maddi, 12.500 TL manevi, davacı kardeşler için ayrı ayrı 7.500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.