KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/3116 E., 2013/7647 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2013
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....2010 gün ve 2007/392-2010/647 sayılı kararı onayan Daire’nin ....09.2012 gün ve 2011/5678-2012/13143 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından internet aracılığıyla müvekkilinin bilgisi ve rızası hilafına ....200,00 TL'nin üçüncü kişi hesabına aktarıldığını, ihtar tebliğine rağmen bankanın parayı müvekkilinin hesabına yatırmadığını ileri sürerek; ....200,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin gerekli önlemleri aldığını, kusuru bulunmadığını, aksine davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı bankanın güvenlik önlemleri uygulamalarını internet bankacılığı sistemine uyarlamaması sebebiyle davacının zararının meydana gelmesinde kusurlu ve sorumlu olduğu, davacının şifresini koruma yükümlülüğüne uygun davranmadığı ve müterafik kusurlu olduğu savunmasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin ....09.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/3116, K. 2013/7647, 18 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama