Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3130 K.2013/22665

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/12/2012 tarih ve 2012/230-2012/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki mevduat hesabındaki paranın internet bankacılığı yolu ile bilgisi ve talimatı dışında çekildiğini ileri sürerek, 35.105-YTL maddi, 2.500-YTL manevi tazminatın ticari temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu ve uyulan Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda, üçüncü şahıslar tarafından, davacının internet bankacılığı erişim bilgi ve şifrelerini bir şekilde elde edildiği, davacının hesaplarında bulunan paraların farklı şubedeki bankaya transfer ederek nitelikli dolandırıcılık suretiyle çekildiği, bu bağlamda davalı banka tarafından hesapta bulunan paranın güvenliğinin tam olarak sağlanamadığı, kötü niyetli kişilerin işlemlerine karşı korunamadığı, bu kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak etkili mekanizmayı, güvenlik önlemlerini geliştirmediği,

bu önlemleri kullanmayı müşterileri için zorunlu hale getirmediği, davalı bankanın çekilen paradan tümüyle sorumlu olduğu gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin davanın kabulü ile 35.105,00 TL'nin 20.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminata ilişkin ise mahkemenin önceki kararı kesinleşmiş olduğundan bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.