Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3268 K.2013/20549

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/03/2012 tarih ve 2008/545-2012/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme ile müvekkilinin davalıya ait 12070 ton emtianın taşınması işini üstlendiği halde müvekkili şirkete 5395 kg taşıma yaptırıldığını ve bakiye taşıtma taahhüdüne uymayarak kar kaybına neden olduğunu ileri sürerek, şimdilik 100.000 TL davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama neticesinde; davacının davalıya sözleşmede tahahhüt edilen miktarda taşıttırma yaptırılmadığı, davacıya yaptırılmayan taşımanın davalı tarafından bizzat davalının kendi araç ve imkanlarıyla taşıttırıldığı hususunun iddia ve ispat edilemediği gibi aksine bu taşıtmaların davacı şirket dışında başka bir şirkete yaptırılmış olduğunun anlaşıldığı, bu durumda davacının talep edebileceği net kar mahrumiyeti tutarının bilirkişi ek raporunda gerekçeleriyle açıklandığı üzere 65.958,86 TL olduğu gerekçesiyle, bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.