Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/3896 K.2014/14175

Taraflar arasında görülen davada verilen 28.06.2012 tarih ve 2004/748-2012/139 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davalılardanve asıl davada davacı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkiline ait olan isimli müzik eserlerinin müvekkilinden izinsiz olarak davalı ait albümlerde okunduğunu, ayrıca ikinci eserin adının olarak değiştirildiği gibi eser sahibi olarak da bu davalının gösterildiğini, diğer eserin sahibi olarak ise iki albümde de davalı adının yazıldığını, davalı şirketin ise ait albümün yapımcısı olduğunu, dolayısıyla müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edilmesinden tüm davalıların sorumlu bulunduklarını ileri sürerek,

10.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalı dışındaki davalılardan müteselsilen, 5.000 TL maddi, 2.500 manevi tazminatın ise davalı tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 15.512, 66 TL'ye yükseltmiş, birleşen davada ise hüküm altına alınacak miktarlara 21.12.2000 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin eser sahibi olarak gözüken diğer davalı söz konusu eserleri devraldığını savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu sözlü bestelerin maddesi kapsamında musiki eseri oldukları, yayımlanmış bir eser nüshası üzerinde ismi eser sahibi olarak gösterilen kişinin, aksi sabit oluncaya kadar o eser üzerinde eser sahibi sayılacağı, dava konusu eserlerin eski tarihli iki adet plakta yer aldıkları, bu plaklarda söz-müzik yazarı ve derleyici olarak davacının adının yazıldığı, dolayısıyla davacının eser sahibi olarak kabul edildiği,

söz konusu eserlerin davalılardanalbümlerinde izinsiz olarak kullanıldıkları, eser sahibi olarak adlarının geçtiği, ayrıca albümünde “” adlı eserin adının olarak değiştirildiği, bu hali ile davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiği, davacıya ait eserleri kendilerine ait eserlermiş gibi icra eden ve bu şekilde yayımlanmasına neden olan davalılar kast derecesinde ağır kusurlu oldukları, davacının zararının tamamından sorumlu bulundukları, davalı ise söz konusu eseri sadece dava dışı bir yapımcı firma hesabına icra ettiği, dolayısıyla sorumluluğunun bulunmadığı,

davalı yapımcı şirketin de basiretli bir tacir gibi hareket etmediği için davacının maddi zararından sorumlu olduğu, ancak koşulları oluşmadığından bu davalıdan manevi tazminat talep edilemeyeceği gerekçesiyle davalı hakkındaki davanın reddine, asıl ve birleşen davada 15.512,66 TL maddi tazminatın 21.12.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte diğer davalılardan tahsiline, 5.000 TL manevi tazminatın 21.12.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılartahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile davalı şirket vekili ve davalı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 5846 sayılı Kanun'un 80. maddesi uyarınca icracı sanatçının eser sahibinin izni ile bir musiki eseri icra edebilecek olmasına, aynı Kanun'un 54. maddesi uyarınca iyi niyetin himaye görmemesine ve yine aynı Kanun'un 68. maddesi gereğince de kusur şartının aranmamasına göre, mümeyyiz davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.