KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/3932 E., 2014/10439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2014
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2012/5-2012/466 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... vekili Av...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ın yöneticisi olduğu diğer davalı şirketlere dilediği an geri almak ve yüksek oranda kar almak amacıyla 126.000 DM para verdiğini, herhangi bir şekilde kar payı verilmediği gibi davalıların müvekkiline parasını da iade etmediklerini, davalıların müvekkilini kandırdıklarını, davalılarca yürütülen faaliyetlerin Alman Kanunları'na aykırı olduğunu ileri sürerek, Alman Hukuku'nun uygulanarak şimdilik 159.433,50 TL'nin temerrüt faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalılara yüksek kar payı veya faiz karşılığı para verdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/3932, K. 2014/10439, 3 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama