KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/4091 E., 2013/15307 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.12.2012 tarih ve 2010/397-2012/774 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca müvekkilinin işyerine konulan davalı bankaya ait POS makinasından her satış için onay alınmak suretiyle İngiliz vatandaşlarına mücevher satıldığını, ancak davalı banka tarafından satış bedellerine bloke konulduğunu ileri sürerek, 33.099,00 TL'nin ticari kısa vadeli reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının toplam tutar üzerinden değil slip bölmek suretiyle birden fazla işlem yaptığını, kart hamili yurt dışı bankalarca işlemlerin sahte olduğunun bildirildiğini, yurt dışı bankalarca müvekkili bankaya borç kaydedilmesi ihtimaline karşılık dava konusu meblağın blokede tutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu işlem bedellerinin yurt dışı bankalarınca geri istenmediği, davalı banka nezdinde bulunduğu, bu durumun davalı banka açısından sebepsiz zenginleşme oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 32.778,41 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari kısa vadeli reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsililine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/4091, K. 2013/15307, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama