Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4182 K.2013/8136

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.05.2010 gün ve 2007/345-2010/239 sayılı kararı onayan Daire’nin ....2012 gün ve 2010/13259-2012/18870 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1995/175323 numaralı, .... ve ....sınıflarda tescilli "TUĞBA" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin 2005/04649 kod numarası ile "TUĞBA YILMAZ abiye" ibaresini ....,.... ve 35.sınıfta yer alan mal ve hizmetler için tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın ... ...'ca nihai olarak reddedildiğini, davalı şirket markasının tescili halinde müvekkiline ait "TUĞBA" ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, taraf markalarının emtia sınıflarının da aynı olduğunu, davalının bu ibareyi tescil isteminde kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, ... ...’nın 29.08.2007 tarih ve 2007-M-4496 sayılı kararının iptaline dava konusu markanın tescil edilmesi halinde iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu marka başvurusu ile davacı şirketin markasının iltibasa neden olabilecek düzeyde benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin "TUĞBAYILMAZ ABİYE" ibareli markasında adı geçen TUĞBA YILMAZ’ın, davalı şirket ortaklarından Korkmaz Yılmaz'ın kızı, diğer ortak Bünyamin Yılmaz'ın ise yeğeni olduğunu, markalar arasında iltibasa neden olacak şekilde benzerlik bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.