Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/445 K.2013/18902

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.06.2012 tarih ve 2009/104-2012/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.200 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nın 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonradava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Portekiz merkezli bir şirket olduğunu, tekstil alalınında özellikle iç ve dış giyim emtiası bakımından dünyanın pek çok ülkesinde ticari faaliyet yürüttüğünü, SACOOR ibareli markanın müvekkili adına Avrupa Topluluk Markası biçiminde ve ayrıca dünyanın pek çok ülkesinde 25. Sınıfta tescilli olduğunu, davalının ise bu markayı Türkiye' de kendi adına tescil ettirdiğini, müvekkili tarafından yapılan tescil başvurusunun davalının 2001/14224 sayılı markası gerekçe gösterilerek TPE tarafından reddedildiğini, davalı tarafın bu markayı kullanmadığını,

davalı şirketin yurt dışında tescilli pek çok markayı adına tescil ettirerek satmaya çalıştığını, SACOOR ibaresinin, müvekkili şirketin kurucusu olan kardeşlerin soyadı olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markanın reklamının olmamasının, bu markanın kullanılmadığı anlamına gelmeyeceğini, müvekkilinin markasını iç piyasada ve ihracatta kullandığını savunarak davanın reddini istenmiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı tarafın tescil talebi TPE tarafından reddedildiğinden davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu, davalı tarafın dava konusu markayı dava tarihinden önceki 5 yıllık dönem içerisinde ciddi ve pazar payı yaratacak biçimde kullandığını ispat etmesi gerektiği, davalı tarafın markayı kullandığının delili olarak teslim fişi, fatura karton ve bez etiket, ile bazı vitrin fotoğraflarını göstediğini ancak üretim tarihi belli olmayan karton ve bez etiketler ile vitrin fotoğraflarının markanın kullanımını ispat edecek yeterlilikte olmadığı,

100 TL ve 350 TL den ibaret teslim fişlerinin 15/04/2009 ve 09/03/2008 tarihli olup, toplam 450 TL tutarındaki iki adet fişin ciddi bir kullanımı gösteremeyeceği gererkçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.