Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4508 K.2014/10143

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/10/2012 tarih ve 2009/907-2012/532 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı R.. E.., davalı H.. B.. vekili ile davalı A.. D.. ve H.. C.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.05.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan H.. B.. vekili Av. C.. C.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi.. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kuruluş nezdinde Avusturya'nın.. hareketle 29/05/2006 tarihinde taşıma belgesine kayden.

Lojistik Müdürlüğü’ne gelen 12 rulo 24.753 kg kağıt yüklü 2181242470029 /3 nolu vagonun işlemler yapılmaksızın boş kaydı ile yükü boşaltılmadan Bulgaristan'a gönderildiğini, tüm girişimlere rağmen kağıt yükünün Bulgaristan'dan iadesinin sağlanamadığını, müvekkilinin mal sahibi OLMUKSA firmasına mal bedeli olarak 21.721,97 TL, gümrük işlemleri için 123,90 TL ve gümrük vergisi için 4.580,05 TL olmak üzere toplam 26.425,92 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, müvekkili kuruluş bünyesinde yapılan soruşturma kapsamında gerekli kontrolleri yapmayan ambar saymanı R..

E.., hareket memuru H.. B.., Hasan Çoşkun ve tren şefi A.. D..'in zararın meydana gelmesinde kusurlu olduklarının anlaşıldığını ileri sürerek, 26.425,92 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar A.. D.., H.. C.. ve H.. B.., davanın zamanaşımına uğradığını, olayda kusurları bulunmadığını, TCDD’nin malın iadesi için COTİF-CİM hükümleri uyarınca gerekli girişimlerde bulunmadığını, Bulgaristan makamlarının da aynı sözleşmeler uyarınca yükümlülüklerini ihlal ettiğini, malı iade edeceği yerde kaçak mal rejimine tabi tuttuğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı R.. E.., kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda taşımaya ilişkin sözleşmeler gereği davalı personelin sorumluluğunun bulunduğu kadar Bulgar makamlarının da eşyayı iade etmeyerek zararın artmasında sorumlu olduğu ancak tazminat tutarının söz konusu personele rücu edilmeyerek TCDD'nin bu tutarı terkin etmesinin uygun olacağı bildirilmiş ise de davacı TCDD'nin dava açmakla raporda belirtildiği şekilde borcun terkini yönünde bir iradesinin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 26.425,92 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı R.. E.., davalı H.. B.. vekili ile davalı A.. D.. ve H.. C.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı kuruluş nezdinde Avusturya'nın. hareketle 29/05/2006 tarihinde taşıma belgesine kayden. Lojistik Müdürlüğü’ne gelen rulo kağıt yüklü 2181242470029/3 nolu vagonun işlemler yapılmadan boş kaydı ile yükü boşaltılmadan Bulgaristan'a gönderilmesi ve Bulgar makamlarının eşyaya kaçak muamelesi yapıp iade etmemesi nedeniyle dava dışı mal sahibine ödenmek zorunda kalınan tazminatın davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davalılar A.. D.. ve H..

C.., davanın zamanaşımına uğradığını, olayda kusurları bulunmadığını, davacı TCDD’nin malın iadesi için COTİF-CİM hükümleri uyarınca gerekli girişimlerde bulunmaması nedeniyle kusurlu olduğunu, davalı H.. B.. ve R.. E..’da kendilerine atfedilecek kusur bulunmadığını savunmuşlardır. Mahkemece emekli demiryolu manevra sahası müdürlerinden alınan bilirkişi raporuna, davalılar vekilleri itiraz ederek yeni bir heyetten rapor alınmasını talep etmişlerdir.

Mahkemece, davalılar vekillerinin itirazlarını karşılamak amacıyla alanında uzman yeni bir heyetten davacı TCDD’nin müterafik kusuru bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınmak ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmek gerekirken ve yine davalılar A.. D.. ve H.. C..’un zamanaşımı defi konusunda olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.