Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4621 K.2014/168

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/11/2012 tarih ve 2008/645-2012/621 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden maaş alanların davalı nezdinde bulunan vadesiz mevduat hesaplarında bulunan paraların, taraflar arasındaki protokol hükümleri uyarınca müvekkiline zamanında bildirilmeyerek hak sahiplerinin aylık hesaplarında toplam 353.346.285.578 TL’nın haksız yere bekletilmesi sonucunda 212.007.771.347 TL faizin asıl alacağa dönüştüğünü ileri sürerek, müvekkilinden maaş alanların hesaplarının, yine müvekkilinin hesaplarına aktarıldığı tarihten itibaren 212.007.771.347 TL’nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 24.01.2008 tarih, 2006/13544 Esas, 2008/484 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; uyuşmazlığa konu hesapların bulunduğu şubelerden hangilerinin faaliyette olduğunun hangilerinin kapanmış bulunduğunun tespit edilmesi ve faaliyeti devam eden mevcut şubeler ile kapatılan şubelerin defter ve kayıtları üzerinden uzman bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılıp, davacının alacağının bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişi raporu alınarak,

bilirkişi tarafından düzenlenen asıl ve taraf vekillerinin itirazlarını da inceleyip açıklayan 3 adet ek rapor sonrasında, davacı bankanın bekleme faizi olarak 66.054,20 TL alacağı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 66.054,20 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.