Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/4651 K.2013/20351

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2012 tarih ve 2010/1113-2012/807 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından, müşterilerine teslim edilmek üzere, 155928 ve 155920 sevk irsaliyeleri ile davalıya teslim edilen malların müşteriye teslim edilmediği gibi, davalı tarafından bugüne kadar malların bedeline ilişkin olarak herhangi bir ödemede de bulunmadığını, söz konusu malların toplam bedeli olan 2.084,46 TL'nin davalıdan tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalının ihaksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu malların müvekkiline teslim edilmediğini, sevk irsaliyelerindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konu sevk irsaliyeleri altındaki imzanın davalıya ait olamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacı tarafından müşterilerine teslim edilmek üzere davalıya teslim edilen malların alıcılarına teslim edilmemesi nedeniyle, mal bedellerinin tahsilli için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davalı, malların kendisine teslim edilmediğini, sevk irsaliyeleri altındaki imzanın kendisine ait olmadığını savunmuş, davacı da bu savunmaya karşılılık, sevk irsaliyelerinde davalıya ait işletme kaşesi bulunması nedeniyle, imzanın davalıya ait olmadığı kabul edilse dahi, sevk irsaliyelerindeki imzanın davalı çalışanlarından birine ait olabileceğini ileri sürmüştür.

Davalı da, isticvap edildiği Samsun 2 Sulh Hukuk Mahkemesi'nde irsaliyelerdeki kaşenin işletmesine ait olduğunu, kaşeyi depoda çalışanlara bıraktığını beyan etmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davaya konu sevk irsaliyelerindeki imzaların, davalı yanında çalışan işçilere ait olup olmadığı belirlenerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, sadece davalının imza incelemesi yaptırılarak, davaya konu sevk irsaliyelerindeki imzanın davalıya ait olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.