Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5101 K.2013/12139

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 gün ve 2008/335-2009/370 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.09.2012 gün ve 2010/10730-2012/14472 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... ile %50'şer oranında hissedar olacakları bir şirket kurma konusunda anlaştıklarını, bu konuda bir protokol imzalandığını, davacının protokol gereği kurulması düşünülen şirkete sermaye olarak 150.000 USD (178.770 TL) ödemiş olduğunu, ancak ortaklığın kurulamadığını, diğer davalınında protokolün 9. maddesi gereğince sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, ödediği 150.000 USD ile protokolde belirtilen 50.000 USD (59.590 TL) cezai şartın temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ortaklık protokolünün 06.06.2006 tarihinde imzalandığını, protokolde alındığı belırtilen 150.000 USD'nın ise alınmadığını, davalılardan ...'nin ise protokolde taraf olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, 06.06.2006 tarihli protokol gereğince davacının limited ortaklık kurulması koşulu ile davalı ...'a 150.000 USD ödediği, protokolün 7.maddesine göre gerçekleşmemiş limitet şirket kuruluşu amacıyla verilen bedelin sebepsiz olarak ...'ın uhdesinde kaldığı,

gerçekleşecek bir ortaklığın kurulmamasına bağlı olarak getirilen "50.000 USD" cezai şart ağır, haksız ve fahiş olduğunu, davalı ...'nin, taraflar arasında düzenlenen protokolde imzası var ise de protokolün 9. maddesinde belirtilen "teminat senedinde kefil olması" dışında bir yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.