Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5143 K.2013/21065

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2012 tarih ve 2012/10-2012/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı hakkında ödenmeyen 19.479,84 TL imtiyaz hakkı bedeli ve 4.299,91 TL faizi için takip yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, kurum alacağının sabit olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekillinin aracını devrettiğini, davacının buna muvafakatinin de ibra mahiyetinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 23.708,83 TL asıl alacak miktarı yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı taraf 19.479,84 TL asıl alacak, 4.299,91 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 23.779,75 TL alacak için itirazın iptalini talep edilmiş, mahkemece, 23.708,83 TL alacak yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda reddedilen kısım 3.333 TL'nin altında kaldığından karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 12/2. maddesi uyarınca icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrete hükmetmek gerekirken, vekalet ücretinin bu miktarın aşılması suretiyle tayini doğru görülmemiş ve kararın salt bu yönden davacı yararına bozulması gerekmişse de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.