KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/5160 E., 2013/8530 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 24. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.12.2012 tarih ve 2012/644-2012/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkili banka ile dava dışı ... Orman Ürünleri Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca kredi kullandırıldığını, davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, borcun ödenmemesi üzerine ihtar gönderilerek hesabın kat edildiğini, alacaklarının muaccel olup borçluların temerrüde düşürüldüğünü, 6098 sayılı BK'nın 586. maddesi uyarınca kefil ... hakkında 2.443.461,86 TL alacağın tahsili için menkul, gayrimenkul malları ve üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelemede, BK'nın 586. maddesi gereğince alacaklının borçluya ve kefile 25/12/2012 tarihinde hesap kat ihtarı çekerek 24 saat süre verildiği, ihtiyati haciz talep tarihi itibari ile ihtarın sonuçsuz kaldığı anlaşılamadığı gibi, asıl borçlunun da ödeme güçsüzlüğü içinde olduğu da sunulan delillerden anlaşılamadığından kefil hakkındaki ihtiyati haciz talebinin reddine, karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/5160, K. 2013/8530, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama