Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5468 K.2014/12334

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2011/40-2012/310 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka ve borcu üstlenen sıfatıyla ... vekili ile fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... Bank A.Ş. vekili Av..... ve ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.10.1999 tarihinde ... Şubesi’nde açtığı hesaba vadeli olarak 60.000 USD yatırdığını, 21.12.1999 tarihinde ise söz konusu bankanın yönetimine... tarafından el konulduğunu, daha sonra bu bankanın davalı ... A.Ş. ile birleştirildiğini, ... A.Ş'nin ise davalı bankaya satıldığını, yapılan araştırmada müvekkilinin bankaya yatırdığı mevduatın, banka yönetimi tarafından ...'de kurulan ....

Ltd. adlı bankaya aktarıldığının, müvekkilinin bankaya olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığının, bu şekilde toplanan paranın ... A.Ş. yönetimi tarafından grup şirketlere ve hayali şirketlere kredi verilmek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, banka yönetimine el konulmasından sonra müvekkilinin hesabındaki paranın kendisine ödenmediğini, davalının müvekkilinin zararından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek,

şimdilik 5.000 USD'nin, bankaya yatırıldığı tarihten vade sonuna kadar akdi faizi, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Kanun'un 2/son. maddesi gereğince akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.07.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 60.000 USD'ye yükseltmiştir.

Davalı banka vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin ... bankasından ayrı bir tüzel kişiliği olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili banka tarafından yalnızca havale işleminin yapıldığını, davacının daha fazla faiz elde etmek için kendi iradesiyle off shore bankasında hesap açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Fer'i müdahil .... İplik Tekstil San. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... A.Ş. ... Şubesi'ne yatırdığı mevduatın rızası dışında ... hesabına aktarıldığı, davacının devlet güvencesi altında olan bir bankaya inanarak inançlı bir işlem yaptığı, bankanın müşterisini zarara uğrattığı, banka ile ... bankası arasında organik bir bağ bulunduğu, davalının, ... bankasının paravan bir şirket olduğunu bildiği halde davacının zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 60.000 USD'nin 28.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek %22 oranında faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka ve borcu üstlenen sıfatıyla ... vekili ile fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka ile borcu üstlenen ... vekili ile feri müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, taraflar arasında akdi ilişki olmadığından mahkemece hüküm altına alınan miktarın, ... bankası hesabına yatırıldığı andan itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, akdi faiz oranının uygulanmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalı bankanın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması da doğru görülmemiş, kararın bu yönlerden bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.