Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5579 K.2013/20788

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 tarih ve 2011/354-2012/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 17.06.2009 tarihinde imzalanan protokole göre, müvekkilinin tüm maaş ödemelerini davalı aracılığıyla yapacağının, davalının da üç taksit halinde toplam 62.500,00 TL'yi ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davalının ilk taksit ödemesini 11.09.2009 tarihinde 20.833,00 TL olarak yaptığını, ancak 2010 yılı Temmuz ayında yapması gereken ödemeyi gerçekleştirmediğini, yapılan icra takibi üzerine 6.944,44 TL tutarındaki alacağın tahsil edildiğini, ancak bakiye 34.722,56 TL'nin halen ödenmediğini ileri sürerek 34.722,56 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bir tacir olup kar elde amacı taşıdığını, müvekkili aracılığıyla yapılan maaş ödemelerine bakıldığında 2010 yılı Mayıs ayında 12, Haziran ayında 14, Temmuz ayında 27 kişiye maaş ödendiğini, bu hali ile sözleşmeden taraflarca beklenen amacın gerçekleşmediğini, sözleşmenin uygulanmasının davacının haksız zenginleşmesine neden olacağını, sözleşmenin temelinden çöktüğünü, esaslı hatanın bulunduğunu, müvekkilinin sözleşmedeki tek taraflı fesih hakkını kullandığını, fesih tarihine kadar promosyon bedeli kıstelyevm hesap yapılarak davacıya ödendiğini, anılan protokolün 4.2 maddesi uyarınca bankanın 10 gün önceden yazılı bildirimde bulunarak dilediği zaman ve neden göstermeksizin fesih hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıdan maaş ödemesi alan personel sayısının 150 kişiden 10 kişiye düştüğü, protokolün 3.4 ve 4 maddelerine göre davalıya neden göstermeksizin 10 gün önceden feshi ihbar etme koşuluyla tek yanlı fesih yetkisi verildiği ve davalının bu maddeye istinaden fesih tarihine kadar ödemeyi yaparak sözleşmeyi fesh ettiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.