Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5627 K.2014/12314

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2010/1234-2012/678 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı şirket temsilcisi Ümit Kaya ve davalı şirket vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İsviçre'de kurulu finans kuruluşu olduğunu, 2001 yılında davalıya 337.570,20 EURO para verdiklerini, 31.12.2002 tarihi itibariyle tahsil edilemeyince 01.01.2003 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, buna göre borcun 31.12.2005 tarihine kadar faiziyle birlikte ödeneceğini, kredi borcu aslının bu güne kadar tahsil edilemediğini ileri sürerek, şimdilik kredi borcunun aslını teşkil eden 7.500 EURO'nun davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle 609.944 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, aralarındaki sözleşmeye göre Hollanda mahkemelerinin yetkili olduğunu, 01.01.2003 tarihli sözleşmenin 01.07.2004 tarihinde tadil edilerek alacağın TL'ye çevrildiğini, faizin de TL üzerinden yıllık %5 olarak belirlendiğini, EURO üzerinden faiz talebinde bulunulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının sözleşme gereğince davalıya 337.570,20 EURO kredi verdiği, kredi geri ödemesinin yapılmadığı, dava tarihi itibariyle alacağın 609.944,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 609.944 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yetkili mahkemenin sözleşmede açıkça belirtilmemiş olmasına ve davalı tarafın temyizde dahi uyuşmazlığa Hollanda Yasaları'nın uygulanması halinde farklı bir sonuca ulaşılacağını savunup ispatlamamış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.