Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5929 K.2013/21272

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2012 tarih ve 2012/14-2012/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, "Shell Toe" olarak bilinen figüratif şekillerden oluşan ayakkabı burnu görünümünü 25. sınıftaki yer emtia bakımından tescili için davalı TPE’ye başvurduğunu, 2010/77147 kod numarası verilen başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a madde ve bentleri uyarınca reddedildiğini, oysa tescili istenen işaretin ticaret alanında herkes tarafından kullanılan bir işareti münhasıran veya esas unsur olarak içermediği gibi, malın özgün doğal yapısından ortaya çıkan şeklini veya bir teknik sonucu elde etmek için zorunlu olan, kendine malın şeklini veya mala asli değerini veren şekli de içermediğini,

tescili istenen işaretin hâlihazırda menşe ülke Almanya'da ve Madrid Anlaşması ve Protokolü kapsamında birçok üye ülkede tescilli olduğunu, tescil işlemine konu işaretin Türkiye ve dünya çapında kullanımla ayırt edici hale getirildiğini ileri sürerek TPE YİDK’nın 2011-M-4117 sayılı kararının iptaline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu şeklin ayırt edici gücünün bulunmadığını, YİDK kararının verildiği tarihteki mevcut bilgi ve belgelere göre, davacı tarafından kullanım sonucu ayırt edicilik kazanıldığına ilişkin yeterli delil sunulmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tescil konusu işaretin bir an için somut ayırt ediciliğinin başlangıçta bulunmadığı kabul edilse dahi, davacı yanın tescilini istediği işaretin başvuru tarihi ve YİDK kararının alındığı tarih itibariyle, spor ayakkabı ürünlerinde KHK'nın 7/son maddesi anlamında kullanımla ayırt edici nitelik kazandığı ve KHK'nin 7. maddesinde yer olan mutlak ret nedenlerinin somut uyuşmazlıkta mevcut bulunmadığı gerekçesiyle TPE YİDK'nun 2011-M-4117 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.