Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/5989 K.2013/14722

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2012 gün ve 2012/112-2012/558 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.01.2013 gün ve 2012/12617-2013/1034 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Stuttgart Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 25.08.2010 tarihli 12 O 75/10 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 18.01.2013 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.