Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6183 K.2013/21501

Taraflar arasında görülen davada Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/09/2012 tarih ve 2011/128-2012/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %10 oranında hissedar olduğunu, şirket sözleşmesinin 11. maddesine göre kar payının hissedarların hisseleri oranında dağıtılması kararlaştırılmışsa da müvekkiline şirketin kurulduğu tarihten bu yana herhangi bir şekilde hissesine düşen kar payının verilmediğini, şirketin dershane ve market işletmeciliği şeklinde faaliyet gösterdiğini, şirket bünyesindeki dershane ve marketin iyi bir gelir getirdiğini, davalı şirketin vergi beyannamelerinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, davalı şirketin 2008, 2009 ve 2010 yılı bilançosunun ve gerçek kar payının mahkemece tespiti ile 10.000,00-TL.nın hak ediş tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; TTK.nun 534. maddesi yollaması ile aynı yasanın 469. maddesi gereğince, şirket ana sözleşmesinde aksine hüküm mevcut değil ise kar payı dağıtılmasına ilişkin olarak genel kurul kararı alınmadıkça kar payının dağıtılamayacağı, davalı şirketin şirket ana sözleşmesinin 11. maddesine kardar bir kısmının hissedarlara dağıtılması veya şirket adına işletilmesinin şirket sermayesinin en az %51 ini temsil eden hissedarların kararına bağlı olduğunun belirtildiği, kar payı dağıtımına ilişkin şirket ana sözleşmesine uygun şekilde alınmış karar bulunmadığı, bu nedenle davacının kar payı talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.