Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/641 K.2014/8198

Taraflar arasında görülen davada Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2012 tarih ve 2010/190-2012/198 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı H.. Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. S.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçta müvekkilinin yolcu olarak bulunduğunu, aracın kaza geçirmesi soncunu müvekkilinin yaralandığını, ceza davasının derdest olduğunu, müvekkilinin davacı kaza öncesi sigortalı işçi olarak çalışmakta olduğu için tedavi giderlerinin bir süre SGK tarafından karşılandığı ancak kaza nedeniyle çalışmadığından kurum tedavi giderlerini ödemediğini, bu nedenle bir kısım tedavi giderini kendisinin ödediğini, hastaneye ilk yatırıldığında yanında kalan refakatçi gideri olarak hastane tarafından talep edilen 4.250 TL’nin ödenmemiş olduğu ve senet verildiği,

bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 28/09/2008 tarihinden itibaren müvekkilince harcanan ve karşılanamayan sağlık giderleri için 1.000 TL çalışmadığı için şimdilik 6 aylık maaş karşılığı toplam 4.900 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02/04/2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 3.930,91 TL maddi, 80.968,59 TL maluliyet zararı olmak üzere genel toplamda 84.899,50 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı H..

Sigorta şirketi için poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı H.. Sigorta A.Ş. vekili davalı M..

Y..'ın kazaya sebebiyet veren aracının taşımacılık yapmakta olduğunu, KTK gereğince taşımacılık yapan araçların zorunlu mali mesuliyet sigortası ile birlikte zorunlu taşımacılık sigortası yaptırmaları gerektiğini, Kanun 19. maddesinde zararın öncelikle taşımacılık sigortasından tahsili, geri kalan kısmının zorunlu mali mesuliyet sigortasından karşılanacağını, 14/07/2007 tarihinden itibaren zorunlu taşıyıcılık sigortasının güvence hesabı kapsamına alındığı,

buna göre önce zorunlu taşıyıcılık poliçesi varsa o poliçeye yoksa yada limitleri aşan bir zarar varsa bunun için güvence hesabına husumetin yöneltilmesi gerekirken taraflarına husumetin yöneltilmesinin doğru olmadığını, manevi tazminat taleplerinin sigorta teminatı dışında olduğunu, sorumluluğunun poliçe limiti ve sigortalısının olaydaki kusuru oranıyla sınırlı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının 25 gün iş ve güçten kaldığı, %36 oranında özürlü hale geldiği, ayrıca bu kaza nedeniyle davacının 57 gün süre ile hastanede yattığı, eylemin davacının yüzünde iz oluşturduğu, manevi tazminatın sigortadan talep edilemeyeceği, gerekçesiyle maddi tazminat yönünden ;

tedavi gideri ve bakım ücreti olarak 1.000 TL’'nin olayın tarihi 28/09/2008 tarihinden, bakiye 3.930,91 TL'nin ise dava tarihi 28/07/2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, maluliyet zararı yönünden 4.500 TL'nin olay tarihi 28/09/2008 tarihinden bakiye 79.593,02 TL'nin ise dava tarihi 28/07/2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, geçici iş göremezlik yönünden 1.375,57 TL'nin dava tarihi 28/07/2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, (Davalı sigorta şirketi yönünden sigorta limitleri ile sınırlı olmak üzere) manevi tazminat yönünden ise.

8.000 TL'nin olay tarihi olan 28/09/2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı M.. Y..’dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı H.. Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda, sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabınca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumu'na aktarılacağını,

yine aynı Yasa'nın geçici 1. maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir. Bu itibarla, davacının talep ettiği tedavi giderleri yönünden 6111 sayılı Yasa'nın 59. ve geçici 1. maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının değerlendirilmesi için mahkemece verilen kararın temyiz eden davalı H..

Sigorta A.Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının tedavi gideri dışında talep ettiği tazminat kalemleri yönünden ise, davalı H.. Sigorta A.Ş.’nin davacının yolcu olarak bulunduğu ticari minibüsün zorunlu trafik sigortacısı olduğu hususu çekişmesizdir. Davalı H.. Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin sorumluluğunun aracın zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesi ile karşılanamayan miktarla sınırlı olduğunu savunmuştur.

Bu sigorta türü ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Yasası’ndan doğan sorumluluğunu, poliçede yazılı limitlere kadar sigorta örtüsüne almaktadır.

4925 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Yasa’nın 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası G..Şartları'nın B.8. maddeleri hükümlerine göre meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır.

Ancak bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu sigorta teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için, sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur.

Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir.

Başka bir anlatımla yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır.

O halde yukarıdaki açıklanan düzenlemeler çerçevesinde aracın trafik sigortacısı olan davalı H..Sigorta A.Ş.’nin sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.