KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/6494 E., 2013/21906 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2013
Karar Metni
521 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/556-2012/488 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı vekili ... arasında düzenlenen sözleşme ile müvekkilinin kendisine ait petrol ofisi işletme hakkını benzinlik içinde bulunan demirbaşlarla birlikte devrettiğini, bu sözleşmeye göre 10.09.2004 tarihinde itibaren vuku bulacak olan vergi, resim, harç, masraf ve cezaların devralana ait olacağının kararlaştırılmasına rağmen davalının idari para cezası ve vergi borcunu ödememesi üzerine müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini toplam 79.480,58 TL'ye çıkarmıştır.
Davalı vekili, davacının dava dosyasına sunmuş olduğu 2 adet makbuzdan dava değerinin 64.685,58 TL olduğunun açık olup, 10.000,00 TL değerli pilot dava açmakta hukuki menfaati bulunmadığını, sözleşmeyi müvekkilini temsilen H. ... imzaladığını ve kendisine müvekkilinin davacıya ait bulunan vergi, resim, harç, masraflar ve ceza vb. gibi işlemleri üstlenmeye dair herhangi bir yetki vermediğini, vekaletnamede de davacıya kesilmiş cezaları müvekkili adına üstlenme yetkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının işletmekte olduğu petrol ofisini 15.11.2005 tarihli sözleşme ile 10.09.2004 tarihinden geçerli olmak üzere davalıya devrettiği, 5015 sayılı yasa gereğince lisans almak zorunda olan davalının lisans almadan tesis işletmesi nedeniyle 26.07.2005 tarihinde kesilen 57.156,00 TL tutarındaki idari para cezası ile, 01/2005-08/2006 dönemlerine ilişkin 7.534,58 TL tutarındaki para damga vergisinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 64.685,58 TL'nin 10.000,00 TL'sine dava tarihi olan 13.09.2011 tarihinden itibaren kalan 54.685,58 TL'sinin ıslah tarihi olan 04.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekili, ıslah dilekçesiyle alacağın avans faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari işletmenin devrinden kaynaklanmakta olup, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 3 ve 4. maddeleri uyarınca ticari iş niteliğinde bulunduğundan davacının 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi uyarınca hükmedilen alacağa avans oranı üzerinden temerrüt faizi istemeye hakkı olmakla, mahkemece, kabul edilen miktarın avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken bu miktarın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/6494, K. 2013/21906, 3 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama