Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6630 K.2013/21273

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.07.2011 tarih ve 2010/245-2011/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2008/63891 başvuru numarası ile “ETİ GÜMÜŞ A.Ş. KÜTAHYA 1998+şekil” ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “ETİ GÜMÜŞ A.Ş. KÜTAHYA 1998+şekil” ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait "ETİ" ibareleri ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait "ETİ" markasının tanınmış olduğunu, başvurunun tescili halinde müvekkiline ait markanın tanınmışlığından yararlanacağını ve itibarından haksız olarak yararlanacağını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 09.06.2010 tarih ve 2010-M-1987 sayılı kararın iptaline, markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili Enstitüce alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin ticaret unvanından doğan hakkının bulunduğunu, ayırca Eti Gıda A.Ş. ile Eti Holding A.Ş. ve Eti Gümüş A.Ş.'nin iştigal alanlarının çok farklı olduğunu bu nedenle markaların karıştırılması ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının itiraza dayanak markalarının davalı şirketin davaya konu marka başvurusuna 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4 tescil engeli oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.