Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6657 K.2013/21724

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 09.10.2012 tarih ve 2012/260-2012/1168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı İstanbul Ticaret Odası vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tasfiyesi talep olunan şirketin işçisi olarak çalıştığını, işten çıkartılması sebebiyle işçilik alacaklarına ilişkin açmış olduğu davanın kabul kararı ile sonuçlandığını ve dosyanın halen Yargıtay’da bulunduğunu ancak dava dışı şirketin tasfiye edildiğini öğrendiklerini ileri sürerek, eksiksiz olarak yapılmayan tasfiye işleminin sonlandırılarak, Trancan Lojistik ve Nakliyat Ticaret Ltd. Şti'nin yeniden ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İTO vekili, tasfiye memurunun iddia edilen eksik işlerini müvekkili sicil memurluğunun tespit etmesinin mümkün olmadığını, eksik olarak yapıldığı iddia edilen işlerde yasal hasmın muhatabının tasfiye memurları olduğunu, müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını bildirerek davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Davalı tasfiye memuru davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, eksik işlemler neticesinde tasfiyenin hukuken sonuçlandığının kabul olunamayacağı, ayrıca tasfiye halinde bulunan bir şirketten alacaklı bulunan kişilerin yapılan ilanlara rağmen alacaklarını yazdırmamalarının alacağın düşmesini gerektirmeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 498158 sicil nolu Trancan Lojistik Ltd. Şti’nin ihyasına, tescil dahil tüm ilanların davalılar tarafından yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı İstanbul Ticaret Odası vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verildikten sonra, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden yasal hasım konumunda olan davalı ticaret sicil müdürlüğünün de sorumluluğuna hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.