Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6821 K.2013/20842

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.12.2012 tarih ve 2011/201-2012/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait OYA-011 nolu halı desenini davalı şirketin kendi adına 31.12.2004 tarihinde haksız olarak tescil ettirdiğini, halbuki bu tasarımın müvekkiline ait olduğunu, dava dışı firmalara CB-140,142,143,145, RUG FRİZE, veyahut “Happy Mats” ismi altında davalı başvuru tarihinden önce ürettiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2004 04842/2.1 nolu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, haksız rekabetin tespiti ile önlenmesine, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 20.10.2011 tarih, 2011/9928 E. 2011/14198 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, tanık beyanlarının mücerret beyanlardan ibaret olup herhangi bir yan delile desteklenmediği, ayrıca davacı ile aralarındaki ticari iş ilişkisi, bayilik sözleşmesi gibi hususlar gözönünde bulundurulduğunda tanıkların hiçbir delille desteklenmeyen beyanlarına itibar edilemeyeceği, davalı tasarımının yeni ve ayırt edici olduğu, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davalının kendi adına tescilli tasarımını kullanmasının haksız eylem niteliğinde olmadığı ve haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.