Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6944 K.2013/21733

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2012 tarih ve 2011/610-2012/717 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının mallarının İtalya-Türkiye arası taşıma işini üstlendiğini, bu taşıma işleminde davalı şirketin kusurlu olarak beyan harici 6773 kg fazla yükleme yaptığının ve tonaj farkının bulunduğunun gümrük görevlilerince tespit edildiğini, davalının bahsi geçen kusurlu davranışı nedeniyle müvekkilinin İpsala Gümrük Kapısı'nda beklemek zorunda kaldığını, bu nedenle oluşan "tonaj farkı ve İpsala- kapıda bekleme bedeli"ne dair düzenlenen 15/11/2010 tarihli 494060 no'lu 2.019,31TL tutarlı faturanın 22/11/2010 tarihinde davalı şirkete gönderildiğini,

davalı şirketin faturayı kabul etmeyerek iade etmesi üzerine davalı şirkete 24/12/2010 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, müvekkilinin kendisine yüklenen edimleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, müvekkilinin dava konusu alacağının ödenmemesi üzerine Şişli 7.İcra Müdürlüğü'nün 2011/3308 Esas sayılı takip dosyası ile davalı aleyhine 27/01/2011 tarihinde ilamsız takip yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, Şişli 7.İcra Müdürlüğü'nün 2011/3308 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazının iptaline, alacağa temerrüt tarihi olan 24/12/2010 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine,

icraya itirazında kötü niyetli bulunan davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin kendi kayıtları ve belgeleri ile çeliştiğini, anlaşma yapılan miktar olan 21.000 kg'dan 1.257 kg daha az taşıma yapıldığını, aracın yük haddinin kaç kg olduğunun müvekkili şirketi ilgilendirmediğini ve bilgisi dahilinde olmasının da mümkün olmadığını, taşıma yetkisi ve ehliyetinin davacıda olduğunu, araçların yüke ve yola fiziki, teknik ve hukuki uygunluğunu sağlamanın davacının sorumluluğunda olduğunu, müvekkili ile üçüncü şahıs adına yüklenen emtianın yükleme-menşe ülkesi ile gümrükteki toplamlarının 19.743 kg olduğunu,

bu hususun gümrük beyannamesi ve davacı tarafça düzenlenen araç çıkış belgesi ile sabit olduğunu bildirerek, davanın reddine, kötü niyetli davacının takip toplamının %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin İtalya'dan ithal ettiği peynirlerin Türkiye'ye frigorifik komple araç ile davacı şirket tarafından taşınması amacıyla taraflar arasında 04/11/2010 tarihli taşıma sözleşmesi imzalandığı, taşınan yüklerin brüt ağırlıkları ile taşınan gerçek ağırlıklarının farklı olduğu, yükün sözleşmede yazılı olan tonajını aşan kısmının taşınmasından dolayı davacı taşımacıya yüklenebilir bir kusur bulunmadığı, 3.780 kg fazla yük taşındığı,

CMR Konvansiyonu'nun 8.maddesine göre taşımacının sadece parça sayısı ve bunların üzerindeki marka ve numaralar bakımından sevk mektubundaki beyanların doğru olduğunu, yükün ve bunların ambalajlarının görünürdeki durumunu kontrol etmek ve yüklemeye nezaret etmekle yükümlü olduğu, bilirkişi raporunda İpsala Gümrüğü'nde yapılan kontrolde beyan dışı taşımaya rastlanılmadığına işaret edildiği, taşınan yükün İtalya'da tartıldığına yönelik bir delil bulunmadığı, fazla taşınan yük ile ilgili düzenlenen fatura alacağının sabit olduğu, davalı yararına taşınan yükteki fazla ağırlık nedeniyle aracın bir gün gümrükte beklemek zorunda kaldığı,

taşıyanın bekleme ücreti isteme hakkının doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul 36. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3308 Esas sayılı takip dosyasındaki itirazının kısmen iptaline, 2.019,01 TL asıl alacak, 21.03 TL faiz olmak üzere 2.040,04 TL toplam alacak üzerinden takibin devamına, alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden tazminata hükmolunmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.