Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/6998 K.2013/10344

Taraflar arasında görülen davada ...) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.02.2013 tarih ve 2013/7-2013/7 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, borçluların, ...'ın kullandığı tarımsal kredinin müteselsil kefilleri olduğunu, kredi borcunun ödenmediğini ileri sürerek borçluların menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın ipotekle teminat altına alınması kefiller aleyhine ihtiyati haciz uygulanmasına engel olmamakla birlikte, Tüketici Kanunu'nun 10. maddesine göre, alacağın tahsili için öncelikle borçluya müracaat edilmeden kefillerin sorumluluğuna gidilemeyeceği, kefiller açısından borcun muaccel olmadığı, kaldı ki düzenlenen ihtarnamenin taraflara Tebligat Kanununa uygun şekilde tebliğ edilmeyerek doğrudan ve hiç bir açıklamada bulunulmadan muhtar azasına tebliğ edildiği, taraflara tebliğ edilmeyen ihtarnamenin muacceliyet sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Takibe konu tarımsal kredi sözleşmesinin tüketici sözleşmesi niteliğinde olmadığından Tüketici Kanunu'nun uygulanmasının doğru olmaması nedeniyle Tüketici Kanunu'nun 10. maddesine dayalı gerekçe yerinde değilse de, BK 586/1. maddesi uyarınca asıl borçluya yapılan ihtarın sonuçsuz kaldığını ihtiyati haciz isteyen alacaklının kanıtlamamış bulunmasına göre ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibari ile doğru olan red kararının onanması gerekmiştir