Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7001 K.2013/10650

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2011 gün ve 2011/466-2011/690 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 14.02.2013 gün ve 2012/1899-2013/2559 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden tahsil ettiği parayı iade etmediğinden müvekkilinin Almanya Köln Eyalet Mahkemesi'nde davalı aleyhine alacak davası açtığını, müvekkilinin davayı kazanarak 20.451,68 Euro ve 487,09 Euro'nun faizi ile tahsiline karar verildiğini, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek Almanya Köln Eyalet Mahkemesi'nin 22 O 404/06 numaralı gıyabi kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının MÖHUK'nın 54. maddede sayılan şartları taşıdığı, mahkeme kararı aslı ile tasdik edilmiş tercümesinin dosyaya ibraz edildiği, kararın kesinleştiği, gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2013 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.