KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/7069 E., 2013/22031 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2013
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/12/2012 tarih ve 2011/171-2012/642 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan TL ve Euro hesabından bilgisi dışında internet bankacılığı yolu ile 6.000 TL ve 10.290 Euro'nun başka hesaplara aktarıldığını ileri sürerek, anılan miktarların en yüksek banka mevduat faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili bankanın kusuru bulunmadığını, davacının internet bankacılığı şifresini 3. kişilerle paylaşttığını bu nedenle zarara kendisinin sebep olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının gerekli güvenlik tedbirlerini almadığı, davalı bankanın kendisinin ve müşterisinin güvenliğini sağlayacak, araçları ve güvenlik enstrümanlarını kullanmasını zorunlu kılmayıp, müşterinin insiyatifine bıraktığı, davacının kusurlu olduğunun ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 6.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle ve 10.290 Euro'nun ise dava tarihinden itibaren işleyecek devlet bankalarının bu para cinsinden mevduata uygulanan en yüksek faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/7069, K. 2013/22031, 4 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama