Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7156 K.2013/12761

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.11.2010 tarih ve 2004/288-2010/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının sahibi bulunduğu soğuk hava deposuna yöreden yaz ayları boyunca aldığı armutları ücret karşılığı depoladığını, 12/10/2002 tarihinde depoya giden müvekkilinin 690 kasa malını teslim aldığını, davalı tarafından geri kalan 17.105 kg malın depo kirası olarak 5.000,00 TL daha ödemesi gerektiği belirtilerek kendisine verilmediğini, akabinde davalının müvekkiline ait malları satarak depodan çıkardığının öğrenildiğini, nitekim,

mahkeme aracılığı ile 16.10.2002 tarihinde yapılan tespitte depoda müvekkiline ait mal bulunmadığının anlaşıldığını belirterek satılan mal bedeli olarak 12.000,00 TL ve yoksun kalınan kar olarak 3.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının meyvelerini depodan çektiğini, geride 1408 sandık meyvesi kaldığını, bunu da süresinde almayarak kış sezonuna devrettiğini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya ait 2891 kasa olan 15.900 kg. armudu iade etmediği, bu eyleminin ceza mahkemesi kararıyla da sabit olduğu, davacının uğradığı zarar ve ziyanın toplam 10.662,42 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.662,42 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, TMK'nın 953. maddesi gereğince borç yerine getirilmez ve yeterli güvence de gösterilmez ise alacaklının borçluya daha önce bildirimde bulunarak hapsettiği şeylerin icra kanalı ile paraya çevrilmesini isteyebilecek olmasına, davalının bu hükme uymadan davacıya ait malı satmış bulunmasına ve işbu davada da usulünce ileri sürülmüş takas mahsup savunması olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.