Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7185 K.2013/11069

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.09.2011 gün ve 2009/102-2011/139 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.02.2013 gün ve 2012/2053-2013/2569 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın 1991 yılında kurulduğunu ve ticaret ünvanında yer alan Mardaş ibaresinin kesintisiz kullanımı ile müvekkili ile özdeşleştiğini, müvekkilinin 2007 yılında bu ibareyi marka olarak tescil ettirmek istediğinde 3 ayrı firmaya ait markadan dolayı reddedildiğini, davalının 2004/39814 sayılı Martaş markasının da redde gerekçe gösterilen markalar arasında yer aldığını, müvekkilinin bu ibareyi faaliyet gösterdiği sektörde maruf hale getirdiğini, davalı şirketin 1993 yılında kurulduğunu ve tescil ettirdiği Martaş markasının müvekkilinin 1991 yılından beri kullandığı Mardaş ibaresi ile benzerlik gösterdiğini,

davalıdan önce bu ibareyi müvekkilinin kullandığını ve gerçek hak sahibinin müvekkilinin olduğunu ileri sürerek, davalının 2004/39814 sayı ile tescilli Martaş esas unsurlu markasının tekne barındırma hizmetleri ve taşıt ve malları kurtarma hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı adına tescilli bulunan 2004/39814 nolu markanın "tekne barındırma hizmetleri, taşıt ve malları kurtarma hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne, bu hizmetler için markanın sicilden terkinine dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.