Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7304 K.2013/10851

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret (Kadıköy 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 25.07.2012 tarih ve 2012/740-2012/740 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, müvekkilinin kredi müşterisi olan Madde Kimya Makine Ltd. Şti. lehine ... ve diğer kefillerin müşterek ve müteselsil kefaletiyle kredi kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine hesabın 16/7/2012 de kat edildiğini ve alacağın muaccel hale geldiğini, müvekkilinin borçlulardan toplam 565.382,76 TL nakit ve 25.000 TL gayri nakit alacağının bulunduğunu, asıl kredi borçlusu yönünden alacağın teminatı olarak borçlunun maliki bulunduğu taşınmaz üzerinde 1. derecede 480.000 TL bedelli banka lehine ipotek tesis edildiğini, ipotek veren borçlunun 480.000 TL ipotek limiti miktarınca sorumlu bulunduğunu ileri sürerek borçlu ... yönünden 480.000 TL ipotek limiti üzerinden ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, borcun rehinle teminat altına alınmış olması nedeniyle borçlu ... yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden banka ile ... arasında düzenlenen resmi senedin 2. maddesinde, ipotek verenin, ipotek limiti miktarınca borçtan müşterek müteselsil borçlu ve müteselsil kefil olarak sorumlu olduğunu kabul ettiği yazılı bulunmaktadır. İpotek resmi senedindeki kefalet akdi BK'nın 484. maddesindeki koşulları taşıdığından geçerlidir.

Bu nedenle karşı taraf konumunda bulunan ..., hem ipotek veren hem de müteselsil kefil sıfatıyla sorumludur. Bu itibarla mahkemece ihtiyati haciz talebinin ... yönünden de kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.